Актуальні події

Leszek Możdżer jest jednym z najwybitniejszych polskich muzyków jazzowych, pianista światowej klasy, odważny eksplorator, oryginalny twórca posiadający własny język muzyczny. Urodził się 23 marca 1971 roku w Gdańsku, naukę gry na fortepianie rozpoczął w piątym roku życia i przeszedłszy  wszystkie szczeble edukacji uzyskał dyplom gdańskiej Akademii Muzycznej w 1996 roku. Jazzem zainteresował się w klasie maturalnej, zdobywał ostrogi w zespole klarnecisty Emila Kowalskiego, a pierwszą próbę z zespołem Miłość odbył na swoje 20 urodziny. W roku 1993 otrzymał wyróżnienie indywidualne na Jazz Juniors, rok później zajął I miejsce w Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Katowicach. Od tamtego czasu zwycięża we wszystkich kolejnych ankietach czytelników "Jazz Forum" w kategorii fortepianu (nieprzerwanie od 1994- 2007), dwa razy został uznany Muzykiem Roku (1995-96), w tej samej roli otrzymał nagrodę Fryderyka (1998).

Przez sześć lat (1991-97) był członkiem Miłości - najważniejszego jazzowego (i yassowego) zespołu lat 90, z którym nagrał sześć płyt, w tym dwie z Lesterem Bowie. Równolegle (1992-1995) był podporą Kwartetu Zbyszka Namysłowskiego ("Secretly & Confidentially"), "Zbigniew Namysłowski Quartet & Zakopane Highlanders Band") oraz grupy Eryka Kulma Qunitessence (1993-95).

Od połowy lat 90 prowadzi własne zespoły i nagrywa płyty autorskie (m.in. "Talk To Jesus" z Sekstetem i "Facing The Wind" w duecie z amerykańskim kontrabasistą Davidem Friesenem, 1996). Pod własnym nazwiskiem zadebiutował jeszcze w roku 1994 solowym nagraniem "Chopin - Impresje", włączając się tym samym w chopinowski nurt polskiego jazzu. Pięć lat później we Francji ukazał się jego album "Impressions On Chopin". Kolejny solowy krążek to zapis koncertów filharmonicznych (m.in. właśnie interpretacje Chopina), jakie miały miejsce w Kijowie i Lwowie, wydany nakładem krakowskiej oficyny Gowi pt. "Solo In Ukraine 2000-2001". Jeszcze w tym samym roku ukazał się album "Pub700", zawierający muzykę z Trans-opery "Sen Nocy Letniej".

Nagrywał płyty z prawie wszystkimi naszymi najwybitniejszymi muzykami jazzowymi: Tomaszem Stańką ("Pożegnanie z Marią"), Januszem Muniakiem ("One And Four"), Michałem Urbaniakiem ("Live In Holy City"), Piotrem Wojtasikiem ("Lonely City", "Quest" - z Billym Harperem i "Hope" - z Dave'em Liebmanem), Adamem Pierończykiem ("Live In Sofia" i "19-9-1999"), Henrykiem Miśkiewiczem ("Ja nie chcę spać"), Anną Marią Jopek (m.in. "Bosa", "Barefoot", "Upojenie", "Farat", „ID"). Leszek Możdżer występował w prawie wszystkich krajach europejskich, a także w USA, Kanadzie, Brazylii, Urugwaju i Argentynie, Chile (dla 15 000 widzów).
Od lat współpracuje z kompozytorami muzyki filmowej - Zbigniewem Preisnerem (m.in. "Requiem dla mojego przyjaciela", "10 łatwych utworów na fortepian") i mieszkającym w Los Angeles Janem Kaczmarkiem (nagrania dla wytwórni 20th Century Fox oraz Mira Max) - włącznie z nagraniem nagrodzonej Oscarem muzyki do ‘Finding Neverland'. Napisał muzykę do filmu dokumentalnego w reżyserii Sylwestra Latkowskiego "PUB 700", którego sam jest bohaterem, a także do filmu "Nienasycenie" wg Witkacego w reżyserii Wiktora Grodeckiego. 
Na uwagę zasługują jego realizacje teatralne: "Hair - Love, rock musical" (Teatr Muzyczny w Gdyni), "Tango z Lady M." (Polski Teatr Tańca w Poznaniu), "Psychosis 4.48" - Sary Kane, w reżyserii Grzegorza Jarzyny (sztuka wystawiana w Dusseldorfie) i "Rewizor" Gogola (Teatr Dramatyczny w Warszawie). Jest autorem muzyki do spektaklu "Mandarynki i pomarańcze" do wierszy Tuwima (Operetka Wrocławska), trans-opery "Sen nocy letniej" wg Szekspira, wystawianej w Teatrze Muzycznym w Gdyni oraz musicalu "Scat" (Teatr Capitol we Wrocławiu) w reż. Wojtka Kościelniaka. W  kwietniu 2007 skomponował muzykę do spektaklu ‘Śluby Panieńskie' w reż. Jana Englerta w Teatrze Narodowym. W październiku 2007 odbyła się premiera spektaklu ‘Operetka' w reż. Michałą Zadary ( Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu), z muzyką Leszka Możdżera

Interesująca jest również jego autonomiczna twórczość pozajazzowa - napisał "Psalmy Dawidowe" na chór i kwartet jazzowy, występował z wiolonczelistą Adamem Klockiem (wykonując wspólnie z nim zarówno sonaty Bacha, jak i tematy jazzowe), a także z Orkiestrą Aukso Marka Mosia ("Siedem miniatur na fortepian improwizowany i smyczki"). Jest uczestnikiem specjalnego projektu Ola Walickiego Metalla Pretiosa. Na zaproszenie Pata Metheny grał z międzynarodową orkiestrą Jazz Baltica na festiwalu w Salzau (Niemcy). We wrześniu 2004 Leszek Możdżer wystąpił z Adamem Makowiczem na koncertach w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Wydarzenie to nazwane zostało kulminacyjnym momentem polskiej pianistyki jazzowej. 
Jego koncert na dwa fortepiany z Adamem Makowiczem w Carnegie Hall ukazał się na płycie i obok wydanego w czerwcu 2004 albumu solowego PIANO uzyskał status podwójnie platynowej płyty. Rok 2004 to jeszcze album PUB700 i krążek z zapisem DVD koncertu pianisty PIANO LIVE. Posypały się też nagrody. Najważniejsze z nich to PASZPORT POLITYKI, Dolnośląski Brylant Roku i Nagroda Kulturalna Prezydenta Miasta Gdańska.

W roku  2005 Leszek Możdżer nagrał autorski album ‘The Time', w trio ze szwedzkim kontrabasistą i wiolonczelistą Larsem Danielssonem i wirtuozem instrumentów perkusyjnych - Zoharem Fresco z Izraela. Płyta, której premiera odbyła się pod koniec września już na początku grudnia osiągnęła status Podwójnej Platynowej Płyty.

Na początku 2006 roku, Leszek na zaproszenie Jan A.P. Kaczmarka udał się do Stanów Zjednoczonych, gdzie wziął udział w koncercie inaugurującym działalność Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

W lutym 2006 kapituła Fundacji Kultury odznaczyła Leszka Możdżera wraz z Jerzym Jarockim Wielką Nagrodą Fundacji Kultury, odznaczenie to przyznawane jest osobom, których dokonania artystyczne miały szczególny wpływ na polską kulturę.  W październiku podczas uroczystej inauguracji roku akademickiego 2006/2007 na Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Leszek Możdżer został uhonorowany nagrodą „Złota Batuta za Zasługi dla Kultury Polskiej".

„Złota Batuta" to wyróżnienie przyznawane od 2000 roku wspólnie przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Akademię Ekonomiczną w Krakowie oraz Stowarzyszenie Kultury Akademickiej „Instytut Sztuki". W 2007 Leszek Możdżer zostaje wyróżniony nagrodą Ministerstwa Spraw Zagranicznych za promocję Kultury Polskiej w świecie.

W listopadzie 2006 ukazała się druga płyta Leszka Możdżera w trio z Larsem Danielssonem i Zoharem Fresco ‘ Between us and the light'. Dość dodać, iż druga płyta trio w dwa tygodnie od premiery uzyskała status Podwójnej Platyny.

Kwiecień 2007 to międzynarodowa premiera płyty PASODOBLE nagranej w duecie z Larsem Danielssonem dla niemieckiej wytwórni ACT oraz premiera albumu Przemka Dyakowskiego MELISA, którego Leszek jest producentem, autorem kilku kompozycji jak również wykonawcą kilku partii fortepianowych. Album MELISA otrzymał status Złotej Płyty.

Listopad 2007 to premiera kolekcjonerskiego wydania płyty LIVE z zapisem dwóch wspaniałych koncertów trio Leszka Możdżera zrealizowanych podczas trasy koncertowej promującej płytę Between Us And The Light(2006)  oraz The Time (2005).

Лєшек Можджер - один з найкращих польських джазових музикантів, піаніст світового класу, безстрашний дослідник, самобутній творець, котрий висловлюється власною, оригінальною музичною мовою.

Народився 23 березня 1971 року у Ґданську, навчання гри на фортепіано почав у п'ятирічному віці, пройшовши всі щаблі освіти.

1996 року, отримав диплом Ґданської Музичної Академії. Джазом Лєшек зацікавився у старших класах школи, грав у ансамблі кларнетиста Еміля Ковальського, а перша репетиція з ансамблем Miłość («Кохання») відбулась у день двадцятиріччя Лєшка.

1993 року на Jazz Juniors Можджера отримав індивідуальну відзнаку. Це була перша крапля, котра переросла у дощ нагород. Через рік він посів місце міжнародному конкурсі Джазової Імпровізації в Катовіцах. З того часу десятки разів перемагав у категорії фортепіано в опитуваннях, проведених серед читачів "Jazz Forum", дворазово його було названо Музикантом Року (1995-96рр) 1998 року Лєшек Можджер отримав нагороду Фридеріка у подібній номінації. Із середини дев'яностих Можджер організовує власні ансамблі, записує авторські диски (зокрема "Talk To Jesus" з секстетом та "Facing The Wind" у дуеті з американським контрабасистом David Friesen, 1996). Під власним ім'ям Лєшек Можджер дебютував ще 1994 року із сольним записом "Chopin - Impresje" («Шопен - Враження») , вливаючись ним до шопенівського напрямку польського джазу. П'ятьма роками пізніше, у Франції, Можджер випускає альбом "Impressions On Chopin". Черговий сольний диск - запис філармонійних концертів (саме інтерпретацій Шопена) , що відбувалися у Києві та Львові. 2001 року з'являється альбом "Pub700", із музикою з Транс-опери «Сон Літньої ночі».

Протягом шести років (1991-97) був учасником колективу "Miłość" - найважливішого джазового ансамблю дев'яностих - разом з котрим записав шість дисків, зокрема два з Lester Bowie. У той же час був опорою для Квартету Збишка Намисловського ("Secretly&Confidentially", "Zbigniew Namysłowski Quartet&Zakopane Highlanders Band") , та групи Еріка Кульма Qunitessence (1993-95) . Лєшек Можджер записував диски практично з усіма найкращими польськими джазовими музикантами. Впродовж багатьох років він співпрацює з композиторами музики до кінострічок - Збіґнєвом Прайснером та Яном Качмареком, котрі живуть у Лос-Анжелесі.

На увагу заслуговують і театральні роботи: "Hair - Love, rock musical" (Музичний театр у Ґдині) , "Tango z Lady M. " (Польський Театр Танцю у Познані) , "Psychosis 4. 48" - Sary Kane, у постановці Ґжеґожа Яжини (п'єсу було представлено у Дюссельдорфі) та «Ревізор» Гоголя (Драматичний Театр у Варшаві).

Можджер є автором музики до вистави «Мандарини та апельсини» на вірші Тувіма (Вроцлавська оперета) , Транс-опери «Сон Літньої ночі» за Шекспіром (Театр Капітоль у Вроцлаві). Цікавим є також його автономна позаджазова творчість - написані Лєшком «Псалми Давидові» для хору та джазового квартету; виступи з віолончелістом Адамом Кльоцком (разом вони виконали сонати Баха та джазові композиції) , з Оркестром Aukso Marka Mosia («Сім мініатюр для фортепіанної імпровізації та скрипки»).

На запрошення Pat Metheny, Можджер щорічно грає з міжнародним оркестром Jazz Baltica на спектаклях фестивалю в Salzau (Німеччина). У вересні 2004 року Лешек Можджер виступив з Адамом Маковичем в Карнеґі Холл у Нью-Йорку. Ця подія була названа кульмінаційним моментом польського джазового піанізму.

Лєшек Можджер побував з концертами майже в усіх країнах світу: США, Канаді, Бразилії, Уругваї та в Аргентині і Чилі (де на кількох концертах були присутні п'ятнадцять тисяч глядачів). Його концерт «двох роялів» з Адамом Маковичем в Карнеґі Холл було видано у записі. У червні 2004 року його сольний альбомом "Piano", набув статусу двічі платинового диску. 2004 Того ж року побачили світ аудіо альбом PUB700 та DVD-диск "PIANO LIVE".

Національна Філармонія України початок концерту о 19:00

Володимирський узвіз, 2 (4)